Wie zijn eigen advertentieketen niet kan reconstrueren, mist de controle die hij aan bezoekers belooft
Een uitgever vraagt zijn bezoekers toestemming namens tientallen tot honderden partijen, en belooft daarbij dat er een selectie plaatsvindt. Die belofte is alleen waar als achteraf valt na te gaan hoe een partij in de keten terechtkwam. Kan een organisatie op drie afzonderlijke vragen antwoorden dat zij niet kan nagaan wie een vermelding aanleverde, welke tussenpartij een signaal doorstuurde en welke leverancier een verzoek aanstuurde, dan bestaat de controle op papier maar niet in de administratie. Dat is geen incident maar een eigenschap van een keten waarin schakels elkaar doorverkopen zonder centrale registratie.